Ορυμαγδός: Καραντίνα, οργή, DIY και zombie apocalypse

Τι πρόλογο συνέντευξης με τους Ορυμαγδός να ετοιμάσω τώρα εγώ, αφού όσοι με ξέρετε προσωπικά είστε ενήμεροι πόσο καραγουστάρω αυτή τη μπάντα και το μπλουζάκι τους έχει γίνει δεύτερο πετσί μου! (Ως να βγάλουν νέα και να πάρω το επόμενο)

Περιμένοντας τη νέα τους δουλειά κάναμε μια εφ' όλης της ύλης συζήτηση (μέχρι και για ζόμπι) με τον Φλωροκτόνο και το Σιδηρούν Τέρας, δηλαδή τους Γιάννη και Γιώργο και τους υπέρ ευχαριστώ για αυτό!

Πώς ξεκίνησαν οι Ορυμαγδός; Ποιο ήταν το κίνητρο να φτιάξετε ένα metal punk συγκρότημα στην Ελλάδα;

Γιάννης: Οι Ορυμαγδός ήταν γέννημα της καραντίνας και ξεκίνησαν ως one man's band. Αυτό το «φασιστικό καθεστώς» με την υπέρμετρη αστυνόμευση και τον ελεγκτικό μηχανισμό (στείλε μήνυμα, μείνε σπίτι μετά την τάδε ώρα, κράτα ταυτότητα, άφησε απόσταση κτλ. κτλ.) ήταν το έναυσμα να εκφράσω μουσικά τη δυσαρέσκειά μου. Τα κοινωνικοπολιτικά ζητήματα υπήρχαν σαφώς από πριν στο μυαλό μου, οπότε η πανδημία μου έδωσε την ευκαιρία να εξωτερικεύσω τις σκέψεις μου σε στίχους. Στην κιθάρα πάντα μου άρεσε να παίζω τα γρήγορα κομμάτια των Venom, οπότε θεώρησα ότι αυτό το στυλ κολλάει με το περιεχόμενο των στίχων.

Μετά την κυκλοφορία του πρώτου δίσκου, με τον Γιώργο στη φωνή, τον Στάθη στο μπάσο και τον Βαγγέλη, που είχε γράψει τα τύμπανα, γίναμε κανονική μπάντα και έχουμε κάνει χοντρικά περίπου δέκα live μέχρι στιγμής.

Η DIY στάση σας είναι ξεκάθαρη. Πώς επηρεάζει αυτή τον τρόπο που γράφετε μουσική, κυκλοφορείτε και προωθείτε το συγκρότημα;

Γιώργος: Όσον αφορά τους Ορυμαγδός, τα πάντα – από τις ηχογραφήσεις και τις συναυλίες, ακόμα μέχρι και την παραγωγή ενός patch ή ενός artwork – ήταν και θα παραμείνουν αυτοοργανωμένα. Αυτή η στάση ήταν βασική από την απαρχή της μπάντας και μας επηρεάζει άμεσα και άρρηκτα σε οτιδήποτε την αφορά. Δεν θα μας δείτε ποτέ σε μαγαζιά με αντίτιμο, ποτέ δεν θα αισχροκερδήσουμε από το merch μας και πάντα θα στηρίζουμε ελευθεριακούς χώρους και δομές, όποτε μας ζητηθεί – από οποιοδήποτε πόστο. Η υγιής αυτοοργάνωση πάντοτε θα μας βρίσκει συμμάχους.

Ο καινούριος δίσκος είναι καθ’ οδόν. Τι να περιμένουμε από τον ήχο και τα θέματα του; Υπάρχει κάτι που ξεχωρίζει αυτή τη φορά; Προσωπικά πιστεύω πως όλα τα νέα τραγούδια που παίξατε στη Πάντειο τα σπάνε άσχημα! Ρίχτε τα σπόιλερ σας!

Γιώργος: Να περιμένετε ακόμα πιο ηλεκτροφόρες κακοφωνίες, θίγοντας κοινωνικοπολιτικά και μη ζητήματα, με γλαφυρό, γραφικό αλλά και σοβαρό τόνο ενίοτε. Εξαιρετικά αφιερωμένο σε θρησκολάγνους, πολιτικάντηδες, πατριώτες και αστυνομοκράτες – ευελπιστούμε να τον απολαύσουν!

Αν ήσασταν οι 4 σας ένα βιντεοπαιχνίδι, ποιοι ήρωες θα ήσασταν ή ποιο παιχνίδι θα σας ταίριαζε και γιατί; 

Γιώργος: Όντας σκληροπυρηνικός gamer, επέτρεψέ μου να απαντήσω εγώ για όλους. Εγώ θα ήμουν ο Doom Slayer, ο Γιάννης ο Mario (αλλά ο ηλεκτρολόγος, όχι ο υδραυλικός), ο Βαγγέλης ο Max Payne και ο Στάθης ο Link από το Zelda. Έχουμε μικρές ή μεγάλες ομοιότητες με όλους!

Πώς βλέπετε την ελληνική punk/metal σκηνή σήμερα; Υπάρχει κάποια τρέλα ή συνήθεια που αγαπάτε ιδιαίτερα στο κοινό σας;

Γιάννης: Θεωρώ ότι metal/punk σκηνή στην Ελλάδα δεν υπάρχει. Ή, τουλάχιστον, δεν γνωρίζω εγώ προσωπικά τον αριθμό των συγκροτημάτων που στο σύνολό του είναι ικανός να δημιουργήσει αυτό που εννοούμε «σκηνή». Πιστεύω ότι είναι δύο ξεχωριστές έννοιες μεταξύ τους, με πολλά κοινά αλλά και πολλές διαφορές.

Οι Ορυμαγδός, αν και μουσικά metal/punk, ανήκουν ξεκάθαρα στην punk σκηνή για πολλούς και διάφορους λόγους.

Δύο πράγματα γίνονται σχεδόν σε κάθε live που μπορείς να πεις ότι έχουν γίνει συνήθεια. Δεν έχουν να κάνουν με το κοινό βέβαια. Το πρώτο είναι ένα λυσσασμένο «δεν υπάρχουν ρεεεε» μετά τον στίχο στο «Δολοφόνοι με Στολή» που λέει «και μην βιαστείς να πεις πως υπάρχουν και καλοί». Μου θυμίζει το meme όπου ο Robin θέλει να πει Black Friday, αλλά πριν προλάβει να ολοκληρώσει τη φράση τον χαστουκίζει ο Batman λέγοντάς του Black Metal π.χ. Έτσι και στην περίπτωσή μας, όταν κάποιος πάει να σου πει «ναι, αλλά έχω έναν ξάδερφο που είναι αστυνομικός…» — ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΡΕΕΕΕΕΕΕΕ!!! Χαχαχα.

Και δεύτερο, έρχεται το σόλο με μπουκάλι μπίρας στο «Σοκ Ροκ».

Ποιοι καλλιτέχνες ή μπάντες έχουν διαμορφώσει τον ήχο σας; Υπάρχουν νέες επιρροές για τον καινούριο δίσκο;

Γιάννης: Από ελληνικές: Χαοτικό Τέλος, Ανάσα Στάχτη, Αντίδραση, Ξεχασμένη Προφητεία, Ναυτία, Παροξυσμός.

Από ξένες: Venom, GBH, Warfare, GISM, Discharge.

Βέβαια, αν ακούσει κάποιος πιο προσεκτικά, θα βρει μέσα στη μουσική μας και μπάντες όπως Cirith Ungol, UFO περιόδου Schenker, AC/DC και γενικά αρκετό hard rock.

Οι επιρροές της νέας κυκλοφορίας πάνω-κάτω είναι οι ίδιες, δεν αλλάξαμε συνταγή.

Ποιος από τους τέσσερις θα επιβίωνε πρώτος σε zombie apocalypse και ποιος θα γινόταν zombie στα πρώτα 5 λεπτά;

Γιώργος: Δεν ξέρω ποιος θα επιβίωνε, αλλά πρώτος θα έπεφτε σίγουρα ο Στάθης (aka Νοσηρός Παλουκωτής). Όντας εξαιρετικά ευγενική οντότητα, θα προσπαθούσε πρώτα να μιλήσει ειρηνικά και να μεταπείσει τα ζόμπι με λογικά επιχειρήματα για το πόσο κακό είναι να τρώνε ανθρώπινη σάρκα και να σκοτώνουν. Δεν θα πήγαινε καθόλου καλά αυτό!

Αν πηγαίνατε όλοι μαζί εκδρομή και χαλούσε το αμάξι, ποιος θα έλεγε «έλα μωρέ, μια χαρά είμαστε» και ποιος θα πανικοβαλλόταν;

Γιάννης: Όλοι θα το παίρναμε χαλαρά και θα καταναλώναμε τα εφόδια της εκδρομής επιτόπου – περιμένοντας την οδική. Κανένας πανικός, απλά απόλαυση της στιγμής.

Υπάρχει κάτι που θέλετε να πείτε στους φίλους σας, στο κοινό ή στους αναγνώστες μας πριν κλείσουμε τη συνέντευξη;

Γιώργος: Θα το συμπυκνώσω στα εξής: Αυτοοργανωθείτε, αντισταθείτε, εξελιχθείτε. Είναι ΟΚ να πέσουμε και να απογοητευτούμε. ΔΕΝ είναι ΟΚ να μην προσπαθήσουμε ξανά και ξανά.

Γιάννης: Οι εποχές που ζούμε είναι πολύ περίεργες για όλους. Μίσος, κατάθλιψη, ανταγωνισμός, δυσκολίες στην ανθρώπινη επαφή, είτε ερωτική είτε φιλική. Αντί να ψάχνουμε για εχθρούς, ας ψάξουμε καλύτερα για φίλους.

Ευχαριστούμε πολύ για τη φιλοξενία. Καλή συνέχεια σε αυτό που κάνετε. Τους χαιρετισμούς μας σε όλα τα παιδιά του Mosh.