Οι 10+1 πιο βρώμικες metal/punk κυκλοφορίες που ακούγονται καλύτερα τον Ιανουάριο.

Βρώμικος ήχος για τον πιο άχαρο μήνα του χρόνου

Ο Ιανουάριος δεν σηκώνει μεγάλες διάρκειες και καθαρές παραγωγές.Είμαστε όλη μέρα στη δουλειά,σε μη εορταστικό ωράριο επιτέλους αλλά το ίδιο εξαντλητικό . Για αυτό θέλει σύντομες και ωμές κυκλοφορίες που τελειώνουν απότομα, όπως η υπομονή στο τέλος αλλά και στην αρχή της χρονιάς. Metalpunk χωρίς φιλτράρισμα, χωρίς concept και χωρίς εορταστικό περιτύλιγμα. Μόνο θόρυβος, ένταση και αυτή η γνώριμη αίσθηση ότι όλα βαραίνουν λίγο περισσότερο όταν σκοτεινιάζει νωρίς. Πάμε να τις δούμε λοιπόν χωρίς σειρά αξιολόγησης όπως πάντα.

Amebix – Winter

Το απόλυτο January EP. Doom punk μιζέρια, παγωμένη ατμόσφαιρα και κομμάτια που ακούγονται σαν να γράφτηκαν σαν να είσαι εγκλωβισμένος κάτω από το χιόνι.

Inepsy – Rock'n'roll Babylon

Motörhead-ική ταχύτητα, crust βρωμιά και metalpunk που πατάει γκάζι!

Midnight – Complete and Total Hell

Σύντομο, επιθετικό και βρώμικο όσο πρέπει. Thrash/punk για νύχτες που τελειώνουν άσχημα και νωρίς.

English Dogs – To the Ends of the Earth

UK punk με όσο βία χρειάζεται του 1984,ειδικό για να ακούγεται μετά από 12ωρο,με ακουστικά καθώς επιστρέφεις σπίτι.

Framtid – Defeat of Civilization

Crust punk από την αγαπημένη Οσάκα,με μηδενικό έλεος. Ακούγεται σαν ηχητική καταγραφή κοινωνικής κατάρρευσης.

Zeke – Dirty Sanchez

Rock’n’roll ταχύτητα με hardcore νεύρο. Απλό και ιδανικό για να διαλύει τη χειμωνιάτικη νωθρότητα.Και προθέρμανση που θα τους απολαύσουμε στο ΑΝ club!

Anti Cimex – Raped Ass

D-beat crust punk σουηδικής σχολής. Παγερό, άγριο και απόλυτα χειμωνιάτικο.1983 και ο τίτλος τα λέει όλα!

Poison Idea – Pick Your King

Hardcore punk από τις αγαπημένες μου κυκλοφορίες ever. Βρώμικο, βαρύ και ανελέητο με χειμωνιάτικη δυσφορία σε μέγιστο βαθμό.

Hellripper – Black Arts & Alchemy

Γρήγορο, βρώμικο και χωρίς φρένα, σαν να μη σε νοιάζει πώς θα αρχίσει η χρονιά.

Discharge – Why?

Η βάση όλων. D-beat ωμό, ψυχρό και διαχρονικό όσο κρύος είναι και ο Γενάρης.

+1 Bonus  Ορυμαγδός - self titled

 Χωρίς φίλτρα και χωρίς ανάγκη εξήγησης. Βρώμικος, επιθετικός και αληθινός δίσκος. Όχι bonus επειδή είναι ελληνικός, αλλά επειδή έτσι πρέπει να ακούγεται το (electrified) metalpunk.Αναμένουμε σε λίγους μήνες και το καινούριο!

΄'

Δεν είναι λίστα για νοσταλγία ούτε για συλλέκτες. Είναι κυκλοφορίες για κρύες και κουραστικές μέρες, χαμηλή υπομονή και ακουστικά στο τέρμα. Αν ο Γενάρης ήταν ΕP ή LP, θα ήταν σύντομο, βρώμικο και θα τελείωνε απότομα. Όπως αυτά εδώ